Getxon egin zen ‘International Women’s Sailing Cup’-eko patronatuetako bat izan zen Silvia Marcé

Silvia Marcé kirolari bizkaitarrak, euskal belaren promesetako batek, ontzi bat zuzendu zuen J80 klaseko ‘International Women´s Sailing Cup’ delakoan. Abrako uretan jokatu zen urrian, martxoan atzeratu ondoren. Getxotarra bosgarren postuan sailkatu zen, eta José Luis de Ugarte Bela Eskolako ontzietako batean lehiatu zen, eta patroi izan zen María Alonso, Joana Abasolo, Carmen Gomeza eta Carmen Arbaiza lagunekin batera. Marcék 20 urte ditu eta Medikuntzako ikasketak belarekin uztartzen ditu. Iaz denboraldi bikaina egin zuen, Getxon gazteen munduko txapelduna izan baitzen, eta Santanderren, berriz, J80 klasean. Neska bakarra izan zen, Nicolás Viar, Tomás Trueba, Manolo Rey-Baltar eta Juan Olabarrirekin batera. Bostek jaso dute talde onenaren Bizkaia Kirolak Saria.

Nolakoa izan zen Munduko Txapelketa hura?

Asko ikasi genuen gure uretan lehiatzean eta gaur egungo erregatistarik onenen ondoan. Goi-mailako kirolariekin ikasteko eta gozatzeko balio izan zigun. Hasieratik jakin nuen esperientzia sinestezina eta bakarra izango zela bizitzan.

Duela gutxi, ikasketa hori guztia emakumezkoen nazioarteko bela-hitzordu batean eman nuen, non beste euskal parte-hartzaile batzuk egon baitziren, baita Espainiako beste leku askotakoak ere (Santander, Valentzia, Galizia…).

Noiz hasi zinen bela-kirol honetan?

Beste kirol batzuk ere egin nituen, baina aitari beti gustatu izan zaio itsasoa, eta probatzea eta nabigatzen ikastea proposatu zidan. Itsasontzira igo orduko konturatu nintzen kirol hau oso gustuko nuela. Beste klase batzuetan nabigatzen hasi nintzen, orain nagoen J80 eskolan hasi baino lehen.

Eta zer iruditzen zaizu kirol hau?

Oso gustuko dut lehen minututik sinetsi nauen kirol hau, nahiz eta une batzuetan gogorra den, ez baita udan eta eguzkiarekin bakarrik nabigatzen. Egun gogorrak izaten dira, eta hotz handiz ateratzen dira itsasora, euri eta haize bortitzarekin. Batzuetan, hobeto, eta beste batzuetan okerrago. Itsasora ateratzea ez ezik, eskola teorikoak jasotzea, fisikoki ondo prestatzea eta ontzi bakoitza zaintzea ere bada. Denbora eskaini behar zaio, eta gustatu. Bere erantzukizunaren eta ahalegin fisiko eta psikikoaren partea du, estropada bakoitzean sortzen diren arazo eta zailtasunak konpontzeko.

Gero eta neska gehiago dituen kirola da.

Oso pozik nago emakumezkoen belaren bultzadarekin eta gero eta emakume gehiago ikusten direlako probetan. Duela pare bat urte, Euskal Kostaldeko Estropadan parte hartu nuen, nesken tripulazio bakar batean. Bakoitzak gure funtzioa du, eta guztion artean hartzen ditugu erabakiak. Oso pozik nago ‘Women’s Cup’ bezalako probak antolatzen direlako, eta tripulazio femeninoa osatzen dutelako, dagoeneko gero eta emakume gehiagok nabigatu nahi dute. Kirol hau gomendatzen dut giro polita sortzen delako eta, gainera, naturarekin harreman estua duzulako.

Nolakoa izan zen ‘International Women´s Sailing Cup’?

Dena oso ondo atera zen eta bikaina izan zen, ekimen zoragarria. Eskertu egiten da aukera horiek hemen izatea, eta, horri esker, emakume gehiago animatzen dira bela-kirola egitera. Horrelako ideiek asko laguntzen dute.

Esta web utiliza cookies propias y de terceros para su correcto funcionamiento y para fines analíticos. Al hacer clic en el botón Aceptar, aceptas el uso de estas tecnologías y el procesamiento de tus datos para estos propósitos. Más información
Privacidad